Kiełkowanie jest epigeiczne i następuje późną wiosną. Po drugim roku życia, po zakończeniu kwitnienia, rośliny rozwijają rozłogi mające istotne znaczenie dla rozprzestrzeniania się rośliny, zwłaszcza w lata chłodne i mokre. W ciągu roku pojedyncza roślina (genet) może się rozprzestrzeniać na odległość 1 m w różnych kierunkach. Poszczególne pędy (ramety) żyją średnio ok. trzy lata, ale cała roślina żyć może co najmniej lat kilkadziesiąt.
Fitochemia W przeciwieństwie do innych gatunków z rodzaju jasnota Lamium u gajowca nie stwierdzono obecności ani lamiozydu (glikozydy irydoidowe), co było jednym z powodów wyodrębniania gatunku w osobny rodzaj. Roślina ta akumuluje głównie glikozydy o strukturze zbliżonej do . Charakterystyczny zapach roślinie nadaje olejek eteryczny wydzielany w liściach, który tłumaczyć ma zwyczajową nazwę angielską – weasel-snout (pysk łasicy). Liście zawierają znaczne ilości antocyjanów, powodujących zwykle fioletowe zabarwienie liści od spodu. Z kolei w kwiatach wydzielany jest olejek o wysokim stężeniu skwalenu – triterpenu o działaniu bakteriobójczym, działającym jako atraktor dla owadów zapylających oraz repelent przeciw mrówkom. Olejek ten zawiera znaczne ilości nasyconych prostołańcuchowych węglowodorów, poza tym estry kwasów tłuszczowych i wyższych alkoholi (np.