Pod koniec życia zajął się pisarstwem. Był autorem kilku tomów pamiętników, w których przedstawił swoje przeżycia z różnych okresów XIX i XX w. Zmarł 10 grudnia 1930 w Warszawie. 12 grudnia 1931 roku został pochowany na tamtejszym cmentarzu Powązkowskim (kwatera PPRK-1-79,80)Pogrzeb ś.p. gen. J. Jacyny, „Polska Zbrojna” Nr 340 z 13 grudnia 1930 roku, s. 5..
Rodzina Jan Jacyna był żonaty z Wiktorią Ossowiecką, siostrą Stefana, z którą miał syna, Aleksandra.
Aleksander Jacyna urodził się w 1894 roku. W 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Był oficerem rezerwy 27 Pułku Artylerii Polowej i 2 Dywizjonu Artylerii Konnej. W czasie bitwy warszawskiej w sierpniu 1920 roku był osobistym adiutantem Wojskowego Gubernatora Warszawy. W ostatnich latach życia pełnił służbę dyplomatycznąPogrzeb ś.p. por. Aleksandra Jacyny, „Polska Zbrojna” Nr 236 z 25 sierpnia 1928 roku, s. 3.. Zmarł 6 sierpnia 1928 roku w Nicei na ropne zapalenie płuc.