Wieża o kształcie zbliżonym do ściętego stożka miała konstrukcję spawano-nitowaną. Znajdowała się lekko na lewo od osi symetrii pojazdu. Wieża obracana była w zakresie 360° ręcznie przy użyciu specjalnego pokrętła znajdującego się na po lewej stronie armaty. Kształt wieży był nieregularny ze względu na obecność karabinu maszynowego w prawej tylnej ścianie i wziernika. W wieżyczce znajdował się także główny, dwuskrzydłowy właz dla załogi.
Załoga pojazdu była słabo chroniona przed rykoszetami i odłamkami. Dodatkową ochronę zapewniały azbestowe wykładziny, jednak ich głównym celem była ochrona przed oparzeniami od nagrzanego pancerza.
Czołg Typ 95 Ha-Go uzbrojony był w armatę czołgową Typ 94 kalibru 37 mm. Pocisk o wadze 0,97 kg posiadał prędkość początkową 575 m/s i był zdolny z odległości 300 m przebić pancerz o grubość 35 mm przy trafieniu prostopadłym. W roku 1938 armatę Typ 94 zastąpiła krótsza armata Typ 97, dzięki której prędkość początkowa wystrzeliwanego pocisku wzrosła do 675 m/s. Kąt podniesienia lufy wynosił od -20° do +24°, zaś przy unieruchomionej wieży armata mogła przemieścić się o 10° w lewo i prawo. Ładowanie przez dowódcę czołgu odbywało się ręcznie, zaś celowanie przy użyciu celownika teleskopowego.