Osobę sekundanta spotyka się również w rozgrywkach szachowych. Jego zadaniem jest pomoc zawodnikowi w czasie trwania turnieju lub meczu, co obejmuje przede wszystkim odpowiednie przygotowanie debiutowe pod określonego przeciwnika. Przepisy dotyczące sekundantów po raz pierwszy zdefiniowane zostały w 1922, natomiast w 1935 rozegrano pierwszy mecz o mistrzostwo świata z udziałem oficjalnych sekundantów (Maxa Euwego wspierał Géza Maróczy, a Aleksandra Alechina wspierał Salo Landau). Swojego sekundanta może również posiadać szachista niewidomy lub słabo widzący. Jest on dopuszczony do udziału w partii szachowej na specjalnych warunkach, które regulują przepisy Międzynarodowej Federacji Szachowej. Do jego praw należą między innymi wykonywanie posunięć na szachownicy, słowne zgłaszanie wykonania posunięcia, prowadzenie zapisu oraz udzielanie informacji na temat liczby wykonanych posunięć oraz zużytego do namysłu czasu.
Literatura