Mechanizm potokowy System IPIX oferował tzw. mechanizm potoków. Potok jest specjalnym rodzajem pliku, umiejscowionym na ogół w pamięci operacyjnej komputera. Jego cechą charakterystyczną jest to, że dane napływające są zapisywane zawsze na końcu pliku, a dane przeczytane – zawsze od początku – są usuwane z pliku. Na przykład potoki poleceń IPIX-a były ciągami, w których każde poprzednie polecenie przekazywało swoje wyniki bezpośrednio jako dane do następnego polecenia.
Hierarchiczny system plików Podobnie jak w systemie Unix, system plików IPIX-a był drzewem o jednym korzeniu. Hierarchiczna struktura skorowidzów umożliwiała tematyczne grupowanie plików. Jedną z właściwości takiego rozwiązania było tworzenie dowiązań do zbiorów danych: jeden zbiór danych (program, tekst itp.) mógł być reprezentowany przez wiele plików o różnych lub tych samych nazwach w różnych skorowidzach. Przez system plików IPIX umożliwiał użytkownikom jednolitą obsługę wszystkich zasobów systemu: zbiorów danych, urządzeń wejścia i wyjścia, a nawet generatora dźwięków i pamięci operacyjnej.