W okresie okupacji niemieckiej udało mu się zbiec podczas próby aresztowania przez Niemców. Od tego czasu ukrywał się, jednocześnie utrzymując kontakty z komunistycznym ruchem oporu. W tym czasie był też jednym z organizatorów Polskiej Partii Robotniczej na terenie okupowanego powiatu biłgorajskiego.

Kariera polityczna w latach 1944–1975 Pierwsze lata po wojnie (1944–1953) W 1944, po wkroczeniu Armii Czerwonej do Biłgoraja i po ogłoszeniu manifestu lipcowego PKWN, aktywnie włączył się w walkę przeciwko antykomunistycznemu podziemiu. 2 maja 1945 jako wartownik Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Biłgoraju brał udział w obronie budynku przed atakiem oddziału mjr. Bolesława Boruty ps. „Hanicz”Był to oddział dezerterów z II Batalionu Operacyjnego Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego stacjonującego w Biłgoraju. Obrona Urzędu Bezpieczeństwa odparła atak, jednak podczas akcji zginął funkcjonariusz UB Jan Topyło, a kapitan NKWD Mikołaj Gorinow został lekko ranny..