mały|Grób Bernarda Szczęsnego na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Bernard Szczęsny, ps. „Sęk”, „Szulc”, „Ben” (ur. 27 października 1919 w Charlottenburgu, obecnie część Berlina, zm. 19 grudnia 1993 w Gdańsku) – polski samorządowiec, działacz społeczny.
Młodość i II wojna światowa W dzieciństwie mieszkał z rodzicami w Chojnicach. Uczęszczał do szkół średnich w Chojnicach i Toruniu. W 1938 zdał maturę w toruńskim Liceum Ekonomicznym. Latem 1938 odbył obowiązkową służbę pracy w Junackich Hufcach Pracy w Poddębicach, następnie służbę wojskowej w Dywizyjnej Szkole Podchorążych Rezerwy przy 4 Dywizji Piechoty w Brodnicy. W stopniu plutonowego podchorążego uczestniczył w kampanii wrześniowej w 1939 w szeregach 63 Toruńskiego Pułku Piechoty.
Od 25 września do 18 października 1939 przebywał w więzieniu w Chojnicach jako zakładnik. Po wyjściu na wolność pracował jako robotnik w ogrodnictwie, na budowie i na stacji kolejowej Chojnice, gdzie wykonywał akcje sabotażowe (sypanie piasku do łożysk osi wagonów). W listopadzie 1939 z kolegami szkolnymi Stefanem Czarnieckim i Antonim Miszewskim utworzył lokalną konspiracyjną organizację młodzieżową. W 1940 działał w Komendzie Obrońców Polski. 9 marca 1941 został zaprzysiężony jako komendant obwodu Związku Walki Zbrojnej w Chojnicach. Został aresztowany przez hitlerowców 15 października 1942.