Trenował także w Tomaszowie Mazowieckim.
8-krotny indywidualny mistrz Polski, w trójskoku (1931), (1932), (1933), (1934), (1935), (1939), 5-boju (1933) i 10-boju (1933). Dziesięciokrotnie bił rekordy Polski (trójskok, oszczep, 5-bój).
W czasie wojny i lat okupacji Edward Luckhaus był najpierw komendantem Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu (TFSJ), a później, do 1942, referentem sportowym komendantury Dystryktu Warszawskiego w Pałacu Bruhla. W 1942 na ochotnika wstąpił do Wehrmachtu i walczył na froncie wschodnim, gdzie dostał się do niewoli. Był więźniem obozu jenieckiego w Homlu na Białorusi. Zwolniony w 1948, udał się do rodziny w Pfaffenhofen w Bawarii niedaleko Monachium, gdzie osiadł na stałe.
Po wojnie w latach 1957-1969 pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego i sztuki w gimnazjum w Scheyern w Bawarii. Od 1969 do 1975 pracował w gimnazjum w Pfaffenhofen.
Luckhaus zasłynął również jako znakomity plastyk, malarz i grafik. Do dziś na aukcjach wystawiane są jego prace. Zaprojektował m.in. godło powiatu Pfaffenhofen. W mieście tym jest nawet ulica nazwana jego imieniem Luckhausstrasse.
Zmarł w maju 1975, na krótko przed przejściem na emeryturę.
Rekordy życiowe: trójskok: 15,21 (1936) rzut oszczepem: 58,83 (1933)