pomimo ich nacisków Rożestwienskij ujawnił i upublicznił prawdziwy przebieg walki.
W latach 1883–1885 służył w nowo powstałej flocie księstwa Bułgarii, jako jej dowódca oraz dowódca książęcego jachtu „Aleksander I”. Następnie powrócił do służby we flocie rosyjskiej w stopniu kapitana 2. rangi (komandora por.). W 1892 awansował do stopnia kapitana 1. rangi (komandora). W latach 1894–1896 dowodził krążownikiem w składzie eskadry Morza Śródziemnego kadm. Makarowa (był to jedyny okręt I rangi, którym dowodził w swojej karierze). W latach 1896–1898 dowodził przestarzałym szkolnym pancernikiem „Pierwieniec”. W 1898 awansował do stopnia kontradmirała i od tego roku do 1902 dowodził oddziałem szkolno-artyleryjskim Floty Bałtyckiej (według innych źródeł od 1896). W tym okresie Rożestwienski zyskał uznanie na dworze carskim (m.in. za roboty przy ściągnięciu z mielizny pancernika obrony wybrzeża „” w 1900 i dowodzenie desantem podczas manewrów w 1901) i nastąpił wzlot jego kariery. W 1902 został zaliczony do świty carskiej za udany pokaz floty w Rewelu podczas spotkania cara Mikołaja II z cesarzem Wilhelmem II.