7 kwietnia 1839 r. został przeniesiony do Irkucka. Początkowo mieszkał w domu wybudowanym przez dekabrystę ks. Aleksandra OdojewskiegoF. Nowiński, Polacy na Syberii Wschodniej: zesłańcy polityczni w okresie międzypowstaniowym, 1995, s. 318Pamiętniki Dekabrystów, Tom 3, PIW 1960, s. 326, 822. W Irkucku najpierw pracował w fabryczce, potem pozwolono mu na osiedlenie w mieście.
W 1847 r. przewieziono go do Woroneża, gdzie zmarł 27 kwietnia 1852 r.
16 marca 1883 r. zwłoki Joachima Leśniewicza ekshumowano i przewieziono do Zbrzyzia pod Kamieńcem Podolskim.
Joachim Leśniewicz pozostawił po sobie obszerny rękopis pamiętników, których późniejszy los nie jest znany.
Joachim Leśniewicz był żonaty z Ludwiką z domu Glinka, która dobrowolnie towarzyszyła mu w zesłaniu na Syberię. Miał córkę Zofię, żonę Aleksandra Dymitrowicza, i syna Aleksandra, ożenionego z Przygodzką.
Przypisy
Kategoria:Oficerowie powstania listopadowego Joachim Leśniewicz Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Urodzeni w 1793 Kategoria:Zmarli w 1852 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Polscy ziemianie (ziemie zabrane) Kategoria:Polscy zesłańcy na Sybir Kategoria:Oficerowie Królestwa Kongresowego Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-tureckiej 1828–1829 (strona rosyjska)