Przygotowano kilka wersji dla różnych odbiorców począwszy od młodzieży w wersji cabrio z orurowaniem w niekonwencjonalnej kolorystyce poprzez agrotechniczny dla leśnictwa i policji. Trzy samochody przeszły wcześniej wielomiesięczne testy w Instytucie Transportu Samochodowego w celach otrzymania homologacji. Pierwsze 84 egzemplarze rozpoczęto sprzedawać w 1995 roku. Montaż zorganizowano w gniazdach montażowych w pustej hali, w której wcześniej wytwarzano m.in. rozruszniki do czołgów. Początkowo montowano silniki z Tavrii o pojemności 1100 cm³ i mocy 53 KM, a w planach samochody miały być wyposażone w silniki Renault Twingo o pojemności 1180 cm³ z katalizatorem. Wyposażony w napęd na cztery koła Wilk o masie 970 kg i ładowności 400 kg rozwijał maksymalną prędkość 95 km/h i mógł pokonywać z pełnym obciążeniem wzniesienia o nachyleniu 60%. Spalanie paliwa kształtowało się odpowiednio 7,7 i 9,5 litra przy prędkości 60 i 80 km/h na 100 kilometrów przebiegu.