Burrell był także producentem debiutanckiego albumu muzyka, Burning Up, który ukazał się we wrześniu 1995 roku nakładem RAS Records. Płyta nie osiągnęła jednak wówczas spodziewanego sukcesu, a prawdziwą gwiazdą wokalista został okrzyknięty dopiero po wydaniu w roku 1997 dwóch kolejnych albumów: Black Woman & Child oraz Praise Ye Jah. Krążki te są obecnie zaliczane do kanonu muzyki modern roots reggae.
Od tego czasu Sizzla stworzył już ponad 50 solowych płyt, spośród których za najważniejsze uważa się takie tytuły jak Freedom Cry (1998), Da Real Thing (2002), Rise To the Occasion (2003), Soul Deep (2005), Waterhouse Redemption (2006), I-Space (2007), Ghetto Youth-ology (2009), Crucial Times (2010), The Scriptures (2011), The Chant (2012), The Messiah (2013), a także najnowszy album Born a King (2014). Ponadto ukazało się około 20 krążków kompilacyjnych, a także niemal drugie tyle wspólnych albumów z innymi sławami sceny reggae/dancehall (m.in. z Anthonym B, Capletonem, Luciano i Juniorem Kellym). Wszystko to czyni wokalistę jednym z najpłodniejszych wykonawców jamajskich. Jego utwory wyróżnia charakterystyczna barwa i szeroka skala głosu muzyka;