Historia Starka znana była w Polsce, Białorusi i na Litwie co najmniej od XV wieku. Przepis na starkę, według Michała Kryspina Pawlikowskiego, jest prosty: bierze się nową beczkę dębową, napełnia spirytusem nieoczyszczonym i pozostawia w spokoju na okres mniej więcej jednego pokolenia, czas płynie i w beczce dzieją się dziwne rzeczy. Tradycyjnie po narodzinach pierworodnego syna - żytni spirytus nieoczyszczony - zamykano w dębowej beczce, (w której bukiet kształtował się w wyniku długoletniego procesu chemicznego) i otwierano ją na jego wesele.
W literaturze określana geniuszem miejsca i czasu.
Produkcję starki w Szczecinie rozpoczęto w 1947, a pierwsze półlitrowe pięciolatki zaczęto sprzedawać w 1952.
Konkurentem Starki na początku XXI wieku była wódka Kasztelańska z Polmosu Józefów (18- i 30-letnia), wcześniej Starka Krakowska, Starka Koneser, czy też żytnie starzone wódki: Starkus, CARPATIA VINTAGE.
Po sprzedaży upadłego Polmosu Szczecin produkcję starki przejęła Szczecińska Wytwórnia Wódek „Starka”, z prawami ochronnymi znaków towarowych „Starka”, w 2026 w sprzedaży w postępowaniu upadłościowym, z około 3,5 tys. beczek z alkoholem, ponad 50 tys. litrów żytniego spirytusu leżakowanego od ponad 33 lat, częściowo od 1947 r. (w wieku od 20 do 75 lat).
Przypisy
Kategoria:Kuchnia litewska Kategoria:Polskie wódki Kategoria:Produkty regionalne i związane ze Szczecinem Kategoria:Polska whisky