Dyplomacja publiczna (ang. public diplomacy) – działania dyplomatyczne zajmujące się badaniem wpływu postaw społecznych na kształtowanie się i realizację polityki zagranicznej, obejmując wymiar stosunków międzynarodowych wykraczający poza obszar tradycyjnej dyplomacji, kształtowanie przez rządy opinii publicznej w innych państwach, interakcję prywatnych interesów i grup w jednym państwie z podobnymi im w innym państwie, sprawozdawczość nt. spraw zagranicznych i ich wpływu na politykę, komunikację pomiędzy specjalistami od komunikacji, takimi jak dyplomaci i zagraniczni korespondenci oraz proces międzynarodowej komunikacji.
Po raz pierwszy pojęcie to pojawiło się w 1965 roku w pracach Edmunda Gulliona, dziekana z Fletcher School of Law & Diplomacy na Tufts University.
Dyplomacja publiczna poszerza zakres działania dyplomatów poza sfery współpracy międzyrządowej, kierując swe przekazy do szeroko pojętej zagranicznej opinii publicznej. Co więcej, posługuje się bardziej wyrafinowanymi technikami przekazu, czerpiąc źródła w teorii marketingu, zarówno politycznego jak i gospodarczego.