Kajetan Karol Cieszkowski ps. „Ćwiek” herbu Dołęga (ur. 2 listopada 1826 w Seroczynie, zm. 5 lipca 1877 w Krakowie) – syn Ignacego i Albiny z domu Świrskiej, uczestnik powstania styczniowego (1863). Twórca oddziałów partyzanckich zwanych ćwiekami, walczących na Lubelszczyźnie i ziemi radomskiej.
Uczył się w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie, który przygotowywał synów mniej zamożnych ziemian do objęcia posad dzierżawców. Zgodnie z kierunkiem kształcenia podjął pierwszą pracę jako dzierżawca Koziej Woli, położonej w powiecie krasnostawskim. Właścicielem ziemskim stał się dzięki małżeństwu zawartemu w 1849 roku z Emilią z Kuczewskich, która wniosła mu w posagu majątek Starościn, Biadaczka i Milin.
Małżeństwo Cieszkowskich szybko dało się poznać okolicznemu ziemiaństwu jako ludzie postępowi. Myśleli o unowocześnieniu gospodarstwa wiejskiego oraz podejmowali działania patriotyczne, które w perspektywie miały zapewnić Polsce niepodległość. Kajetan Cieszkowski był uczestnikiem wielu spotkań zarówno w Warszawie, jak i w Lubelskiem, gdzie nieustannie dyskutowano o taktyce postępowania wobec władz carskich. W maju 1861 r. Kajetan przystąpił do działań w ramach Komitetu, który miał na celu pokierowanie przygotowaniami do walki o niepodległość. Cieszkowski został tzw. wojewódzkim na województwo lubelskie.