Używając nagłych zmian w dynamice, niekonwencjonalnych podziałów rytmicznych oraz progresji akordów i charakterystycznych efektów dźwiękowych, zespół podjął walkę z panującymi schematami muzyki punkrockowej, bez utraty jej siły i gwałtowności. Patrząc od strony czysto formalnej, podejście Mission of Burma było podobne do tego stosowanego przez Glenna Brankę (artystę współczesnego grupie) i jego późniejszych uczniów Sonic Youth; rezultaty były jednak dalekie od akademickiego ćwiczenia.
Mimo początkowo niewielkiej liczby odbiorców, obecnie zespół jest szeroko postrzegany jako jeden z pierwszych, które zdołały wykorzystać potencjał alternatywnego rocka/indie rocka, łącząc punk oraz muzykę eksperymentalną i osiągając status jednej z najważniejszych grup amerykańskiej sceny punk/no wave.
Dyskografia Oryginalnie Academy Fight Song/Max Ernst (1980, singel) Signals, Calls and Marches (1981, EP) Trem Two b/w OK/No Way (1982, singel) Vs. (1982, LP) The Horrible Truth About Burma (1985, LP, album koncertowy) Mission of Burma (1988 EP/LP; Taang!; a/k/a Peking Spring;