1000 p.n.e., aczkolwiek nie wiadomo, czy z winogron.
Najstarsze winne piwnice , kiedy to tatarskie hordy napadały te ziemie i pustoszyły winnice. Wyludnioną krainę zasiedlali Niemcy, a wschodnią część Włosi, którzy przynieśli ze sobą sadzonki furmintu, jednego z podstawowych szczepów tokajskiego wina.
Po koniec XVI wieku obszar winnic przekraczał ha. Według historyków, zeschnięte owoce winogron po słowacku nazywane cibebami już wtedy były wykorzystywane do produkcji wina podobnego w smaku do win tokajskich. Według legendy pierwsze tego rodzaju wyprodukował książę Ladislav Sepsi Máte dla Zuzanny Lorantfyowej.
W średniowiecznym Królestwie Węgierskim, wina o najwyższej jakości wyrabiali winiarze z miejscowości Svätý Jur (Święty Jerzy) koło Bratysławy ze szczepu viridula. Wina te według znawców pachniały figami i dorównywały jakością winom tokajskim. Oprócz Viriduli winne beczki napełniały też wina ze szczepów frankula, runcinula, melitula (Honigweinbeer), augusta, grandikula, krassula, albula i też tak zwane „Kozie cycki”, które jeszcze teraz można znaleźć w starych winnicach Małych Karpat.
. Źródła na pewno potwierdzają produkcję win musujących od 1825 w miejscowości Sereď (pod nazwą Hubert). .