Joachim II odsunął się od żony, posiadał dodatkowo liczne metresy (z nich najbardziej znana była Anna Sydow).
Jadwiga owdowiała 3 stycznia 1571 roku. Początkowo po śmierci męża mieszkała w Cölln pod Berlinem. Dopiero 30 stycznia 1572 roku – ze względu na trwające prace remontowe – przeniosła się do swojego zameczku w Alt Ruppin.
Od śmierci Joachima do końca życia walczyła o uzyskanie całej oprawy ze swoim pasierbem Janem Jerzym. Mediatorami w tym sporze były m.in. stany brandenburskie oraz Juliusz, książę brunszwicki, zięć Jadwigi.
Jadwiga zmarła 7 lutego 1573 roku w Alt Ruppin. Została pochowana w Cölln.
Potomstwo Z małżeństwa Jadwigi Jagiellonki i Joachima II pochodziło sześcioro dzieci: Elżbieta Magdalena, ur. 6 września 1537, zm. 22 sierpnia 1595, od 1559 żona Franciszka Ottona, księcia brunszwicko-lüneburskiego, Zygmunt, ur. 2 grudnia 1538, zm. 14 września 1566, biskup Magdeburga i Halberstadt, Jadwiga, ur. 23 lutego 1540, zm. 21 października 1602, od 1560 żona Juliusza, księcia brunszwickiego na Wolfenbüttel, Zofia, ur. 14 grudnia 1541, zm. 27 czerwca 1564, od 1561 żona Wilhelma z Rosenberga, Joachim, ur. ok. 1543, zm. 23 marca 1544, nieznana z imienia córka, ur. i zm. 1545 – ze względu na fakt, że nie jest znane jej imię, sądzi się, że zmarła wnet po urodzeniu.
Genealogia