Po odejściu Valentine’a oraz innego gitarzysty Billy’ego Diamonda, Jay Jay wziął na siebie również partie śpiewane. W 1975 roku Eddie „Fingers” Ojeda, dawny przyjaciel Frencha ze szkoły, dołączył do zespołu, jako wokalista i drugi gitarzysta. Wcześniej występował z nowojorską grupą SPV. Razem z Kennym Neillem (właściwie Kennethem Harrisson-Neillem) na basie i Kevinem Johnem Grace’em, który zastąpił Mella „Starra” Andersona na perkusji. Zespół obrał kierunek glamrockowy, inspirowany dokonaniami taki artystów, jak: David Bowie, Mott The Hoople, Humble Pie czy New York Dolls. Twisted Sister grało w lokalnych klubach, bez większych sukcesów, aż do 1976 roku.
Klubowe czasy thumb|240px|Jay Jay French, 2014 Dee Snider dołączył do zespołu, jako wokalista w 1976 roku i wniósł do zespołu swoje silne inspiracje takimi zespołami jak: AC/DC, Led Zeppelin, Black Sabbath, czy Alice Cooper. Po zastąpieniu Kevina Johna Grace’a przez Tony’ego Petri na perkusji, grupa zaczęła grać cięższą muzykę, wciąż zachowując swój glamowy image. Wówczas Dee zajął się pisaniem piosenek, co robił już do końca kariery Twisted Sister. Mimo że w tym czasie muzyka glamrockowa stawała się coraz mniej popularna, to ogromna charyzma wokalisty i jego duże zdolności, jako frontmana pozwoliły grupie osiągnąć znaczący lokalny sukces.