Po utworzeniu w 1922 Administracji Apostolskiej dla Śląska Polskiego został zamianowany konsultorem, a następnie radcą duchownym, wicedziekanem dekanatu dębieńskiego i sędzią prosynodalnym. Był budowniczym kościoła parafialnego w Gierałtowicach.
Po wybuchu II wojny światowej został 8 września 1939 wraz z czternastoma innymi Polakami wywieziony przez grupę esamanów do lasów pod Pilchowicami, gdzie wszyscy zostali zamordowani. W czerwcu 1945 zidentyfikowano jego zwłoki na cmentarzu w Pilchowicach i 29 września 1946 złożono je na cmentarzu parafialnym w GierałtowicachA. Hanich, Martyrologium duchowieństwa Śląska Opolskiego w latach II wojny światowej, Opole 2009, s. 118–119..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926)M.P. z 1926 r. nr 99, poz. 295 „za zasługi, położone na polu pracy narodowej”. Krzyż Walecznych Gwiazda Górnośląska
Przypisy
Bibliografia AAKat, Akta personalne ks. Władysława Roboty. M. Czapliński, Robota Władysław (hasło), [w:] Słownik biograficzny, s. 351–352;