W latach 1945–1946 studiował grę na fortepianie w klasie Jana Hoffmana, a w 1952 ukończył z odznaczeniem dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie (przekształcona w Akademię Muzyczną) w klasie Artura Malawskiego, także studiował w jego klasie kompozycję oraz fortepian. W latach 1957–1958 wyjeżdżał jako stypendysta na studia do Włoch i Austrii, gdzie doskonalił swoje umiejętności.

Przełomowym punktem jego kariery było zdobycie I nagrody w Konkursie Młodych Dyrygentów we francuskim Besançon w 1955. Wtedy jury pod przewodnictwem kompozytora i dyrygenta Henriego Büssera po raz pierwszy w historii konkursów jednogłośnie przyznało pierwszą nagrodę. W relacji Lucjana Kydryńskiego, opublikowanej w Przekroju nagrodą za wygranie konkursu był złoty zegarek, będący specjalnością mistrzów zegarnictwa miasta, zlokalizowanego przy granicy szwajcarskiej, oraz kwota 100 000 franków.

Od 1947 do 1949 pracował jako organista w kościele św. Mikołaja w Bochni (zastępował chorego ojca), w latach 1949–1952 był kierownikiem muzycznym teatru „Groteska” w Krakowie.