Miał w ogólności naturę melancholijną i samotniczą, choć w różnych wspomnieniach można przeczytać również o innych stronach jego osobowości.
Początki pracy i twórczości 13 marca 1910 otrzymał święcenia kapłańskie, a dzień później odprawił w Pelplinie swoje prymicje. Trafił do pracy w Lignowach Szlacheckich, a potem do parafii Św. Józefa w Gdańsku. W lutym 1911 r. zaczął studia teologiczne we Fryburgu Bryzgowijskim, a w listopadzie przeniósł się na Uniwersytet Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu. Mieszkał w zakładzie zakonnic od Św. Anny. 13 listopada 1912 r. ukończył studia na wydziale teologii katolickiej, a 22 grudnia 1913 r. obronił rozprawę doktorską nt. teologii moralnej listów św. Jana. Rozprawa ta ukazała się po niemiecku w Gdańsku.
We Wrocławiu ks. Heyke nawiązał kontakt z młodokaszubą Janem Karnowskim, spotkał też ponownie Aleksandra Majkowskiego. Debiutował w piśmie Gryf, gdzie w latach 1911–1912 opublikował cykl wierszy Piesnie północny. Zastosował tu swój stały pseudonim, tj. Czernicki, być może od koloru szat kapłańskich. Później poszerzył go do pełnego nazwiska: Stanisław Czernicki. Podpisywał się też inicjałami, rozmaitymi wersjami swego nazwiska lub pseudonimem Cerzón – od nazwy rodzinnej miejscowości.