– czas zwiększa się stałymi przyrostami, jak w symulacji z czasem dyskretnym, lecz wartości próbek sygnałów są interpolowane dla chwil pośrednich pomiędzy momentami odczytu. z czasem dyskretnym – czas zwiększa się stałymi przyrostami, a krok czasowy dobiera się optymalnie ze względu na zasobożerność systemu, jego wydajność i charakter symulowanego obiektu i/lub zjawiska (mikrosekundy w obwodach elektrycznych i miliony lat przy symulacji ewolucji gwiazd). symulacja zdarzeń dyskretnych – czas zwiększa się skokowo, ale jego przyrosty są zmienne (ważniejsza jest tu sekwencja zdarzeń niż rzeczywisty lub wirtualny upływ czasu).
formę danych wyjściowych statyczne – wynikiem jest zbiór danych, statyczny obraz itp. dynamiczne – wynikiem jest proces przebiegający w czasie np. animacja. interaktywne – reagują na sygnały ze świata zewnętrznego np. operatora. nieinteraktywne
liczbę użytych komputerów lokalne – przetwarzanie odbywa się na pojedynczym komputerze. rozproszone – przetwarzanie odbywa się w wielu komputerach połączonych w sieci lokalnej (LAN) lub zewnętrznej np. Internet. liczbę zmiennych niezależnych o parametrach skupionych o parametrach rozłożonych