W 1906 został wybrany do Rady Nadzorczej Polskiej Macierzy Szkolnej.

W latach 1906–1917 był posłem do I, II, III i IV Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego z guberni kieleckiej. Pierwszy mandat otrzymał w 1906 stosunkiem głosów 36:23. W I Dumie był członkiem zespołu opracowującego regulamin Koła Polskiego. Jego praca w Komisji Równouprawnienia zaowocowała przygotowaniem memoriału pokazującego ograniczenia praw Polaków w Królestwie Polskim. W II Dumie był sekretarzem posiedzeń Koła Polskiego; w następnej kadencji działał w komisjach: Interpelacyjnej, Nietykalności Osobistej i Oświaty Ludowej. Choć w trakcie kampanii wyborczej w 1912 roku jego kandydatura była usilnie zwalczana przez koalicję postępowo-żydowską, co było pokłosiem propagowanej przezeń wizji zwalczania Żydów („elementu obcego”), to uzyskał po raz czwarty mandat posła (stosunkiem głosów 43:10).