Dalsze losy Eufrozyna po śmierci męża, który zmarł między 15 grudnia 1321 a 15 maja 1324 współuczestniczyła – z uwagi na młody wiek jej najstarszego syna Jana – w rządach księstwem oświęcimskim. Współudział w rządzeniu trwał co najmniej do 14 listopada 1328, a być może nawet do końca jej życia. Księżna oświęcimska występuje po raz ostatni w źródłach jako osoba żyjąca właśnie 14 listopada 1328. Data dzienna jej śmierci znana jest z nagrobka w klasztorze dominikanów krakowskich, gdzie Eufrozyna spoczywa. Był to dzień 26 grudnia. Prawdopodobnie zmarła ona jeszcze w 1328 lub 1329.
Potomstwo Z małżeństwa Eufrozyny i Władysława pochodziło dwoje lub troje dzieci: Jan (ur. między 1308 a 1310, zm. 1372), scholastyk krakowski, książę oświęcimski, panował po Władysławie jako Jan I Scholastyk, Anna (ur. między 1305 a 1324, zm. po 19 września 1354), druga żona dostojnika węgierskiego Tomasza Szechenyiego, sędziego nadwornego, nadżupana komitatu w Turocz, prawdopodobnie nieznana z imienia córka, dominikanka w Raciborzu.