W 1959, w siódmym roku jego panowania, Chińska Republika Ludowa brutalnie napadła na Tybet z którym Bhutan od lat utrzymywał stosunki, i spustoszyła go pod pretekstem "unowocześnienia".To złamało króla, aby całkowicie otworzyć kraj na świat. W 1971 Jigme Dorji wyjechał z Bhutanu do Nowego Jorku, gdzie wygłosił przemówienie w siedzibie ONZ. Kilka dni później Bhutan został przyjęty do ONZ, co było dla tego odizolowanego kraju wydarzeniem rewolucyjnym, ponieważ był to początek końca izolacji. Jednak za prawdziwe otworzenie się na świat Bhutańczycy uważają datę 2 czerwca 1972, kiedy to pierwszy raz do Bhutanu wjechał cudzoziemiec.
Od samego początku Jigme Dorji miał kłopoty z sercem. W 1949, w wieku 20 lat przeszedł zawał serca, na jego szczęście bez poważniejszych skutków, lecz musiał co jakiś czas opuszczać Bhutan i wyjeżdżać do różnych zamorskich kuratoriów. W 1972 wyjechał do centrum leczniczego Nairobi w Kenii z powodu kłopotów ze zdrowiem. Zmarł tam 21 lipca 1972 w wieku 43 lat, po 20 latach panowania. Jego następcą został jego syn, Jigme Singye Wangchuck, czwarty król Bhutanu.
Kategoria:Odznaczeni orderem Padma Vibhushan Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Władcy Bhutanu Kategoria:Zmarli w 1972