Kompromis Aby uniknąć przeciągającego się konfliktu, obie strony sporu zawarły kompromis. 5 kwietnia 2006 podpisane zostało porozumienie pomiędzy Unicredit a przedstawicielami rządu. 200 oddziałów spośród 466 należących do Banku BPH SA oraz marka BPH miały zostać sprzedane innym inwestorom. Pracownicy części przyłączanej do Pekao mieli otrzymać gwarancję dwuletniego zatrudnienia. Rząd uznał to za sukces, bo jego zdaniem uratowane zostały miejsca pracy oraz zapewniono konkurencyjność rynku bankowego, na którym pozostanie zarówno marka Pekao, jak i BPH.
Część znawców rynku finansowego uznała, że Unicredit tak naprawdę z niczego nie ustąpił. Najlepsze oddziały oraz pracownicy i klienci mieli zostać przejęci przez Pekao, a osoby, którym Unicredit musiałby wypłacić odprawy w czasie zwolnień mieli pozostać w okrojonym Banku BPH. Międzynarodowa grupa inwestycyjna dzięki temu porozumieniu mogła obniżyć koszty fuzji obu ogromnych firm. Wyrażono wątpliwość czy znajdzie się inwestor chętny na zubożoną część Banku BPH.
Tego samego dnia Komisja Nadzoru Bankowego wydała Unicredit SpA zgodę na wykorzystanie prawa głosu z akcji w Banku BPH„Pozytywna decyzja KNB dla UniCredit”, 5 kwietnia 2006, wprost.pl..