Do Warszawy powróciła w sierpniu 1945. Od grudnia 1945 do lipca 1950 pracowała jako tłumacz w Agencji Robotniczej. Następnie była kierownikiem redakcji przekładów literatury pięknej wydawnictwa MON (sierpień 1950-grudzień 1962) oraz starszym redaktorem w wydawnictwie „Czytelnik” (Warszawa, grudzień 1962-wrzesień 1969).
Była tłumaczką literatury rosyjskiej i radzieckiej (m.in. F. Abramow, W. Briusow, G. Demykina, W. Siomin) oraz francuskiej (A. Vallentin, G. de Staël, Jean d’Ormesson, François Timoleon de Choisy). Była członkiem Związku Literatów Polskich (1970-1983) oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (1989-2007).
Mieszkała w Warszawie. Pochowana 11 stycznia 2007 na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 2, uliczka 1)Grób Elżbiety Wassongowej w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (1957) Krzyż Zesłańców Sybiru
Przekłady (wybór) Order „Sławy” (MON, Warszawa 1955; razem z Jadwigą Laskowską) Isoko Hatano, Ichirō Hatano, Dziecko Hiroszimy (MON, Warszawa 1962, z przedmową Zygmunta Kałużyńskiego) Antonina Vallentin, Mirabeau [t.