W Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi w 1975 rozpoczął prowadzenie wykładów z pedagogiki mass mediów, a w 1978 także z psychologii. W 1988 został wykładowcą psychologii w Punkcie Konsultacyjnym Akademii Teologii Katolickiej w Łodzi, a w 1994 wykładowcą pedagogiki mass mediów w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W latach 1988–1993 sprawował urząd rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, będąc zarazem członkiem kolegium rektorów wyższych uczelni miasta Łodzi. Był założycielem czasopisma „Łódzkie Studia Teologiczne”, w którym w latach 1991–1993 sprawował funkcję redaktora naczelnego. Autor 12 książek i kilkuset publikacji naukowych dotyczących funkcjonowania współczesnych mass mediów.
4 grudnia 1987 został prekonizowany biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Regiana. Święcenia biskupie otrzymał 2 stycznia 1988 w katedrze św. Stanisława Kostki w Łodzi. Głównym konsekratorem był kardynał Józef Glemp, prymas Polski, zaś współkonsekratorami biskupi łódzcy: Władysław Ziółek, biskup diecezjalny, Józef Rozwadowski, emerytowany biskup diecezjalny, oraz Jan Kulik i Bohdan Bejze, biskupi pomocniczy. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „In caritate et patientia” (W miłości i cierpliwości). W 1987 został mianowany wikariuszem generalnym diecezji.