Nazywano go „Wulkanem z Owernii”, z powodu częstych prób ucieczki i oderwania się od peletonu. W 1931 taka próba się udała i na etapie z Pau do Luchon, przy zjeździe z Col du Tourmalet uciekł przeciwnikom i uzyskał 9 minut przewagi. Włożył żółtą koszulkę i nie oddał jej już do końca wyścigu. Pomagali mu w tym dwaj inni francuscy kolarze: Charles Pélissier i André Leducq. W zwycięstwie edycji 1934 pomagał mu z kolei młody René Vietto, który wielokrotnie musiał rezygnować ze swoich ambicji i oddawać swój sprzęt liderowi drużyny. Sam Vietto wygrał kilka etapów, a na koniec zwyciężył w klasyfikacji górskiej. W 1934 roku Magne został pierwszym w historii zwycięzcą czasówki rozgrywanej podczas Tour de France. Ponadto Magne zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej w 1936 roku, a sześć lat wcześniej był trzeci.
Jako zawodowiec startował w latach 1926–1941.
Magne na Tourze 1927 – 6. miejsce 1928 – 6. miejsce 1929 – 7. miejsce 1930 – 3. miejsce 1931 – 1. miejsce 1933 – 8. miejsce 1934 – 1. miejsce 1935 – nie ukończył 1936 – 2. miejsce 1938 – 8. miejsce
Magne wygrał łącznie 10 etapów Tour de France.
Bibliografia Profil na cyclingarchives.com Profil na memoire-du-cyclisme.eu Profil na the-sports.org Profil na procyclingstats.com
Kategoria:Francuscy kolarze szosowi Kategoria:Francuscy kolarze torowi Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Zwycięzcy Tour de France