W czasie wojny polsko-austriackiej w 1809 r. wstąpił do nowo utworzonego 6 pułku jazdy wojsk galicyjsko-francuskich. Następnie służył w 15 pułk ułanów Księstwa Warszawskiego, gdzie otrzymał stopień majora. W 1810 r. otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari. W 1811 r. pełnił obowiązki tymczasowego komendanta departamentu łomżyńskiego. W 1812 r. przeszedł do 10 pułku huzarów. Walczył z Rosjanami w Dywizji Nadbużańskiej płk. Bazylego Wierzbickiego. 18 stycznia 1813 otrzymał nominację na pułkownika i dowództwo nad 2 pułkiem ułanów Księstwa Warszawskiego. Po klęsce w bitwie pod Lipskiem, wraz z resztkami wojsk udał się do Francji. W 1814 r. został wcielony do oficerskiej gwardii honorowej.
Po powrocie do kraju, służył w armii Królestwa Polskiego. W 1816 r. przydzielony do 3 pułku ułanów. Nadzorował spisy wojskowe. Od 1827 r. przeniesiony do Korpusu Inwalidów i Weteranów w Warszawie. Był członkiem Kapituły loży Rycerze Gwiazdy.
thumb|Grób Józefa Rzodkiewicza Zmarł dnia 24 lipca 1828 roku w Łowiczu. Pochowany na cmentarzu katolickim w Łowiczu (obecnie Cmentarz Prawosławny). Na cmentarzu zachował się nagrobek ufundowany przez jego siostrę Rozalię Kurzawską.
Przypisy