Po utworzeniu w Wilnie getta razem z żoną i córką przemycał żywność dla uwięzionych Żydów. W trakcie wojny ukrywał w swoim mieszkaniu 8 osób pochodzenia żydowskiego – uciekinierów z getta, a następnie dzięki fałszywym dokumentom pomógł im wydostać się z Wilna. W kwietniu 1963 roku otrzymał za to wraz z żoną Antoniną i córką Teresą medal Sprawiedliwy wśród Narodów ŚwiataMichał Grynberg, Księga sprawiedliwych, Warszawa 1993, s. 96..
Po wojnie Tadeusz Czeżowski został przesiedlony do Torunia. Uczestniczył w pracach organizacyjnych nowego uniwersytetu, UMK, na którym wykładał aż do przejścia na emeryturę w 1960.
W 1979 roku Uniwersytet Mikołaja Kopernika przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
Filozofia Etyka jako nauka empiryczna
Czeżowski bronił obiektywizmu i absolutyzmu etycznego. Uważał, że możliwe jest skonstruowanie etyki jako nauki empirycznej, która składa się ze zmiennych jednostkowych sądów o wartościach, analogicznych do sądów spostrzeżeniowych oraz zbudowanych na nich zasadach – kryteriach etycznych. Oceny są zdaniami w sensie logicznym, kumulują wiedzę. Nade wszystko sądy o wartościach nie sprowadzają się do subiektywnych preferencji podmiotu wydającego ocenę – stanowią w pełni obiektywną, empiryczną, wiedzotwórczą deskrypcję, która jest intersubiektywnie komunikowalna i sprawdzalna.