Zwycięża osoba, która położy wszystkie swoje karty; pozostali gracze grają dalej, zwykle dla oszczędności czasu gra kończy się, kiedy przy stole zostają dwaj ostatni gracze.
2. Wariant drugi Karty są rozdawane w ten sam sposób, co w pierwszym wariancie. Gracz z lewej strony rozdającego wykłada na stół od jednej do trzech kart o jednakowej (z założenia) wartości, głośno mówiąc, jakie figury zagrywa, np. szóstki lub króle. Pozostali gracze zgodnie z ruchem wskazówek zegara kolejno dokładają do stosu pasujące karty, również koszulkami do góry. Jeżeli w ręku jednego z graczy znajdą się cztery jednakowe karty, należy je odłożyć na bok (poza grę), tak aby były one widoczne dla wszystkich. W tym wariancie częste są spektakularne oszustwa, dzięki możliwości zagrywania więcej niż jednej karty. Poza tym, osoba zagrywająca nie zawsze mówi prawdę co do wartości pierwszych rzuconych kart. Odmiana ta jest zdecydowanie szybsza i dynamiczniejsza od gry na pierwotnych zasadach. Wymaga ona także więcej strategii i zdolności przewidywania ruchów przeciwników. Uwaga: sprawdzający nie sprawdza wszystkich kart wyłożonych przez poprzednika, tylko jedną, wybraną.
Kategoria:Tradycyjne gry karciane