W pozycji pionowej przez przełyk najszybciej przechodzą płyny (około 1 sekundy), wolniej pokarmy (około 6 sekund). Człowiek stojący na głowie może jeść i pić. Pokarmy ciepłe przyspieszają perystaltykę przełyku, natomiast lodowate spowalniają.
Żołądek thumb|200px|1. dno 2. krzywizna większa 3. trzon 4. (kolano) 5. jama odźwiernikowa 6. kanał odźwiernika 7. wcięcie kątowe 8. krzywizna mniejsza 9. fałdy żołądkowe E. przełyk D. dwunastnica Pomimo swojej anatomicznej jedności, żołądek posiada dwie całkowicie odrębne części fizjologiczne – część proksymalną (obejmującą dno, wpust oraz górną część trzonu) oraz dystalną, obejmującą resztę żołądka.
Funkcją części pierwszej jest „magazynowanie” nadmiaru pożywienia, natomiast części dystalnej mieszanie i rozdrabnianie pokarmu. Aktywność motoryczna obu części jest oddzielnie regulowana.
Część proksymalna jest utrzymywana w stanie ciągłego skurczu dzięki tonicznej aktywności nerwu błędnego. Rozciąganie żołądka (świadczące o obecności nadmiaru pokarmu), hamuje nerw błędny co w konsekwencji powoduje zwiększenie pojemności. Gastryna, sekretyna także wpływają na powiększenie części proksymalnej (hormony te świadczą o obecności pokarmu).