Włodzimierz Puzyna (ur. 9 lipca 1947 w Szczecinie) – polski fizyk, nauczyciel akademicki i polityk, w latach 80. działacz „Solidarności”, konsul honorowy Francji w Szczecinie, w latach 1991–2001 poseł na Sejm I, II i III kadencji.
Życiorys Pochodzi z rodziny książęcej, która pieczętowała się herbem Oginiec. Jest synem Józefa, kapitana marynarki wojennej i żeglugi wielkiej, oraz Marii z domu Zaremba.
W 1972 ukończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1979 uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim (w Instytucie Biologii Molekularnej). W 1972 został nauczycielem w szkole średniej. W latach 1974–1990 był pracownikiem naukowym Zakładu Fizyki Akademii Rolniczej w Szczecinie, a w latach 1990–1995 dyrektorem centrum szkoleniowego Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej w Szczecinie. W latach 1995–2012 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w tym mieście.
W 1980 przystąpił do NSZZ „Solidarność”, współtworzył związek na szczecińskiej AR. Był też ekspertem zarządu regionu NSZZ „S”. Od 1982 działał w Biskupim Komitecie Pomocy w Szczecinie, przekształconym później w Biskupi Komitet Charytatywno-Społeczny.