Pod koniec roku 1989 zespół opuściło wielu członków. Pozostali: wokalistki – siostry Mari i Sari Kaasinen, Kirsi Kähkönen i Minna Rautiainen – oraz muzyk Janne Lappalainen postanowili jednak kontynuować działalność. Zespół przyjął nowych członków, wśród których znaleźli się wokalistka Sirpa Reiman oraz czterej instrumentaliści: Kari Reiman, Tom Nyman, Tommi Viksten i Riitta Potinoja. Dziełem nowego zespołu była wydana w 1991 roku płyta Oi Dai zawierająca już własne kompozycje grupy. Szybko zyskała ona status złotej, a później platynowej płyty. Po jej wydaniu doszło do kolejnych zmian w składzie zespołu, a mianowicie zespół opuścili Minna Rautiainen i gitarzysta Tommi Viksten, którego zastąpił Reijo Heiskanen.
Kolejna płyta – Seleniko (1992) – została wydana również w USA i krajach Beneluksu. W tym samym roku zespół rozpoczął występy poza granicami Finlandii. Piątą płytą była wydana w 1994 roku Aitara, która była pierwszą płytą zespołu wydaną w Japonii. Podobnie jak na innych płytach piosenki przeplatane są partiami instrumentalnymi lub a cappella. W 1994 roku do zespołu dołączył perkusista Anssi Nykänan, jednak w 1995 zastąpił go Marko Timonen.