Wprowadzone wówczas liburny zostały po raz pierwszy licznie użyte pod wodzą Marka Agryppy w bitwie pod AkcjumAndrzej Murawski: Akcjum 31 p.n.e. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1986, s. 107-113..
Opis thumb|240px|Szczątki dna z kadłuba liburny eksponowane w Muzeum Archeologicznym w Zadarze Niejednakowe rozmiary liburny, zależne od okresu i kategorii jednostki, szacowane są na 29-33 m do ok. 36 m długości przy 3,5-5 m szerokości i ok. 1 m głębokości zanurzeniaZdzisław Żygulski jun.: Broń starożytna. Grecja – Rzym – Galia – Germania. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1998, s. 109, .. Liburny nie miały pełnego pokładu, a jedynie wąski pomost łączący kryty dziób z krytą rufą, wyposażoną w niewielką kabinę pokładową przeznaczoną dla sternika (gubernator) i oficerówAndrzej Murawski: Akcjum 31 p.n.e., dz. cyt., s. 74.. Na pierwotnych liburnach był prawdopodobnie jeden rząd ław wioślarskich, lecz później, we flotach w których je przyjęto, dodano drugi, zaś opuszczanie masztu i żagla przed walką nie stanowiło dla wiosłujących istotnej przeszkody. Zasadnicza różnica pomiędzy tym typem a innymi polegała jednak nie tyle na sposobie rozmieszczenia i liczbie wioseł, co na swoistej konstrukcji kadłuba z jej specyficznymi cechamiRaffaele D’Amato, Giuseppe Rava: Okręty cesarskiego Rzymu 27 przed Chr.–197 po Chr..