współkonsekratorami byli biskup Salvatore Isgro i arcybiskup Giuseppe Caprio. Na placówkach dyplomatycznych w Afryce Squicciarni pozostał do 1989, od 1981 jako pronuncjusz w Kamerunie, Gabonie i Gwinei Równikowej.
W lipcu 1989 został nuncjuszem w Wiedniu w miejsce zmarłego arcybiskupa Michele Cecchiniego. Pełnił funkcję do przejścia w stan spoczynku w październiku 2002, w latach 1990–1994 jednocześnie jako stały przedstawiciel Stolicy Apostolskiej przy organizacjach międzynarodowych z siedzibą w Wiedniu. W 2002 został zastąpiony na stanowisku nuncjusza w Wiedniu przez niemieckiego arcybiskupa Georga Zura.
Zawołaniem biskupim Squicciariniego było Veritas et Caritas. Zmarł w wieku niespełna 79 lat w Rzymie.
Linki zewnętrzne zarys pracy w Kościele (catholic-hierarchy.org) sylwetka w języku niemieckim (z fotografią) informacja o zgonie nuncjusza Squicciariniego (w języku niemieckim)
Kategoria:Włoscy biskupi katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2006 Kategoria:Ludzie urodzeni w Altamurze