W styczniu 1945 Armia Czerwona i Ludowe Wojsko Polskie wkraczają do Krakowa. Annę odwiedza Jerzy, który w międzyczasie dołączył do dywizji kościuszkowskiej. Informuje, że jej mąż zginął w Katyniu, zaś nazwisko Jerzego znalazło się na liście przez pomyłkę, gdyż w momencie śmierci Andrzej miał na sobie jego sweter, ofiarowany na krótko przed wywózką z Kozielska. Tymczasem Sowieci i polscy komuniści rozgłaszają, jakoby to naziści dokonali zbrodni katyńskiej. Jerzy, znając prawdę o losach polskich oficerów, popełnia samobójstwo. Ostatecznie od jednej z osób Anna otrzymuje rzeczy męża oraz notes z jego zapiskami.
Młoda dziewczyna Agnieszka, która niegdyś walczyła w powstaniu warszawskim, próbuje upamiętnić swego zamordowanego w Katyniu brata, pilota porucznika Piotra Baszkowskiego. Stawia na własne ryzyko tablicę o sprawcach zbrodni katyńskiej, po czym zostaje aresztowana i uwięziona. Z kolei były partyzant Tadeusz „Tur”, który domyśla się prawdy o swoim zamordowanym ojcu, ze względu na swego rodzica spotyka się z odmową przyjęcia do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.