Ewald von Kleist, właściwie Paul Ludwig Ewald von Kleist (ur. 8 sierpnia 1881 w Braunfels an der Lahn, zm. 13 listopada 1954 we Włodzimierzu) – niemiecki feldmarszałek, uczestnik I i II wojny światowej, w tym agresji na Polskę, Francję, państwa bałkańskie i ataku na Związek Radziecki. Zbrodniarz wojenny skazany po wojnie na dwadzieścia pięć lat więzienia.
Życiorys thumb|240 px|Ludwig Ewald von Kleist podczas spotkania z włoskimi oficerami niedaleko Dniepru (1941). W 1939 roku, podczas ataku na Polskę dowodził XXII Korpusem Armijnym, w którego skład weszły od 2 września: 2 Dywizja Pancerna, 4 Dywizja Lekka i 3 Dywizja Górska.
W 1940 roku, podczas agresji na Francję dowodził Grupą Pancerną Kleist. W trakcie walk prosił o odwołanie Guderiana z dowodzenia XIX Korpusem, albowiem wbrew rozkazom kontynuował natarcie. Gen. Gerd von Rundstedt odrzucił prośbę, a Guderian odciął siły aliantów w Belgii. Dowodząc Grupą Pancerną Kleist Kleist mógł zniszczyć m.in. Brytyjski Korpus Ekspedycyjny, jednak 24 maja 1940 Hitler zabronił mu przeprowadzenia decydującego ataku, co umożliwiło ewakuację przez Dunkierkę około 338 tys.