Ponadto wygrał między innymi À travers Lausanne w latach 1940–1942 i 1945, Tour de Suisse w latach 1942, 1948 i 1951, Mistrzostwa Zurychu w 1943 roku, Berner Rundfahrt w latach 1943 i 1949, Tour de Romandie w latach 1948 i 1951, Grand Prix de l'industrie et du commerce de Prato i Grand Prix de Lugano w 1950 roku, La Flèche Wallonne i Liège-Bastogne-Liège w latach 1951–1952, Bordeaux-Paryż w 1953 roku, a pięć lat później był najlepszy w wyścigu Mediolan-Turyn.
Pierwszy medal na arenie międzynarodowej zdobył w 1949 roku, kiedy podczas szosowych mistrzostw świata w Kopenhadze był drugi w wyścigu ze startu wspólnego. W zawodach tych wyprzedził go jedynie Belg Rik Van Steenbergen, a trzecie miejsce zajął Włoch Fausto Coppi. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Moorslede w tej samej konkurencji był trzeci. Tym razem lepsi okazali się Belg Briek Schotte oraz Holender Theo Middelkamp. Ponadto na mistrzostwach świata w Varese w 1951 roku zwyciężył w wyścigu ze startu wspólnego, wyprzedzając dwóch Włochów: Fiorenzo Magniego i Antonio Bevilacquę. W 1945 roku został mistrzem kraju w kolarstwie przełajowym, a w latach 1940, 1941 i 1943 zwyciężał podczas torowych mistrzostw Szwajcarii.