W Polsce Limnephilus griseus może być uważany za element północny i relikt polodowcowy. Podobne domki jak i podobnie ubarwione są larwy: Limnephilus coenosus, Limnephilus sparsus, z którymi łatwo go pomylić.
Na Pojezierzu Pomorskim złowiono dwie larwy w Jeziorze Karskim, zaś na Pojezierzu Mazurskim w śródleśnym zbiorniku koło Pasymia (zbiornik dystroficzny, po wyschnięciu i ponownym napełnieniu się wodą). Liczniej larwy spotykane w astatycznym turzycowisku Jeziora Narckiego, sporadycznie w trzcinach. Stosunkowo licznie łowiony w jeziorach wysokogórskich, mniej licznie w stawach dolinnych oraz torfowiskach wysokogórskich Karkonoszy. Występuje także w limnokrenowych źródłach. W Dolinie Biebrzy w drobnych zbiornikach śródleśnych i torfiankach, mniej licznie w zbiornikach śródpolnych i ciekach, w Dolinie Narwi liczny w astatycznych zbiornikach śródpolnych.
W Europie Północnej licznie występuje we wszystkich typach wód stojących (w tym w jeziorach) i zalewach morskich. W Islandii stwierdzany w subarktycznym oligotroficznym jeziorze, w jeziorach, stawach, drobnych zbiornikach oraz ciekach. W Rumunii larwy spotykane w stawach wysokogórskich.