Różne szczepy mają nieco odmienne wymagania środowiskowe.
W jej populacji występują szczepy zdolne do wytwarzania mikrocystyn, które są toksyczne dla zjadających je zwierząt planktonowych, a dla kręgowców, w tym ludzi, są hepatotoksyczne. Zdolność tę zwykle mają szczepy typu L. Rzadko zdarza się, że mimo obecności genów kodujących mikrocystyny, nie ulegają one ekspresji. Przypuszcza się, że wydzielanie mikrocystyn daje przewagę konkurencyjną nad innymi glonami w pozyskiwaniu fosforu. Innym mechanizmem konkurencji jest wydzielanie substancji o charakterze antywitamin upośledzających wykorzystywanie tiaminy. Organizmy z tego gatunku zdolne są do gromadzenia fosforu i wykorzystywania jego zapasu w razie niedoboru w środowisku.
Gatunek słodkowodny i słonawowodny, planktoniczny. Występuje w wodach eutroficznych, zarówno stojących każdego rodzaju, jak i w rzekach. Tworzy zakwity wód. Występuje praktycznie na całym świecie, także w mniej słonych morzach. W Polsce występuje powszechnie, często będąc dominantem fitoplanktonu.
Może być pokarmem dla rozwielitek, ale nie jest preferowana.