połączyło się z księstwem raciborskim, tworząc odtąd nowożytne księstwo opolsko-raciborskie w ramach Monarchii Habsburgów.
Wydzielenie z księstwa wrocławskiego U zarania okresu rozbicia dzielnicowego Polski, konflikt pomiędzy spadkobiercami Władysława Wygnańca na Śląsku spowodował, że dotychczasowa prowincja wrocławska ok. 1170 r. podzieliła się na mniejsze byty polityczne. Bolesław Wysoki pozostał księciem wrocławskim, musiał jednak wydzielić zbuntowanemu bratu Mieszkowi Plątonogiemu we władanie księstwo raciborskie, a synowi Jarosławowi – opolskie. Gdy w 1201 r. zmarli Jarosław oraz Bolesław Wysoki, w regionie rozgorzał kolejny konflikt o ziemie i władzę zwierzchnią, który dał już trwalszy podział na dwa niezależne księstwa – wrocławskie Henryka Brodatego, nazywane też księstwem śląskim, oraz opolsko-raciborskie, zwane także opolskim, rządzone przez Mieszka Plątonogiego i jego potomków.