Teolog i propagator kalwinizmu Został pierwszym kalwińskim duchownym w Dittelsheim, następnie w Offenbach am Main, pisał dzieła propagujące kalwinizm (np. „De Pii Magistratus Officio”). W roku 1596 został kaznodzieją na dworze książęcym w Birstein koło Frankfurtu nad Menem, jednak spotykał się z coraz większym oporem ze strony luteranów. Jednocześnie tworzył dzieła teologiczne, służące umacnianiu kalwinizmu (np. „Katechizm”); w 1602 jego książka „De Sacrosanctis Sacramentis”, przeciwko transsubstancjacji wywołała masowe protesty ze strony luteranów i katolików; był nawet na krótko uwięziony. Bronił także doktryny o „podwójnej predestynacji”.
thumb|Strona tytułowa „Vas Heidelbergense”
Przeciwnik procesów o czary i tortur W Birstein, jako członek składu sędziowskiego, zaangażował się po raz pierwszy w 1597 w proces o czary, podczas którego bronił rzekomych 4 czarownic, udowadniając, że czary są tylko mitem, a oskarżone kobiety są niewinne. Udało mu się doprowadzić do uniewinnienia oskarżonych.
Podczas tego procesu zrozumiał, że jego misją jest obalenie szkodliwych przesądów, dotyczących czarownic. W tej działalności poparli go także inni pastorzy, m.in.