W marcu 1998 kupcy zakończyli strajk, porozumieli się z miastem i przenieśli do pawilonów przy ul. Zielnej, po czym rozpoczęto drążenie tuneli szlakowych do stacji. Były to pierwsze tunele warszawskiego metra wykonane przez tarczę konstrukcji krajowej, a nie jak dotychczas radzieckiej. Maszyna wybudowała najpierw tunel zachodni o długości 280 m idąc na północ od stacji Centrum, a następnie została zdemontowana i wykonała tunel wschodni o tej samej długości w tym samym kierunku. W czerwcu 1998 natomiast położono kamień węgielny pod budowę stacji.
Biorąc pod uwagę lokalizację obiektu i warunki gruntowo-wodne przyjęto metodę odkrywkową z zabezpieczeniem ścian wykopu o głębokości 14 m ścianami szczelinowymi o grubości 80 cm. Zmiana metod budowy oraz zmiana technik i technologii sprawiły, że budowa była tańsza niż dotychczas. Stacja jest pierwszą stacją kompaktową, która została skrócona z około 300 m w przybliżeniu o połowę przy jednoczesnym zachowaniu wszystkich funkcjonalności.