Maciej Grabowski herbu Kemlada (zm. we wrześniu 1750 w Warszawie) – podskarbi wielki koronny, archiwista skarbu koronnego, poseł na sejmy.
Pochodził ze starej rodziny pomorskiej. Ojcem jego mógł być jeden z pomorskich elektorów Augusta II, Władysław albo Piotr, rodzina miała też posiadłość ziemską na Mazowszu, Grabowski posłował później z ziemi liwskiej (1726), warszawskiej (1735), zakroczymskiej (1746). W 1710 został archiwistą skarbu koronnego. Wsławił się zręczną administracją ceł królewskich i salin. Podpisał akt koronacji Augusta III 19 stycznia 1734 w Krakowie i należał do konfederacji warszawskiej Antoniego Ponińskiego. Mianowany chorążym warszawskim, awansował 31 grudnia 1735 na instygatora koronnego, a w grudniu 1738 był podskarbim nadwornym koronnym. Poseł na sejm 1740 roku z województwa inflanckiegoTeka Gabryela Junoszy Podoskiego, t. IV, Poznań 1859, s. 713.. W 1742 został podskarbim wielkim koronnym. Poseł ziemi zakroczymskiej na sejm 1744 rokuMieczysław Skibiński, Europa a Polska w dobie wojny o sukcesyę austryacką w latach 1740-1745. T. 2. Dokumenty, Kraków 1913, s. 290.. Na sejmie 1744 roku złożył sprawozdanie ze stanu skarbu. W tym też roku w wyniku intrygi Henryka Brühla odebrano mu klucze skarbu.