Rok później zdobył kolejne dwa tytuły mistrza kraju w kategorii juniorów, a na mistrzostwach świata juniorów w Canmore wywalczył srebrny medal w biegu na 30 km stylem dowolnym, ulegając jedynie Szwedowi Perowi Elofssonowi. W Canmore był także czwarty w sztafecie i ósmy w biegu na 10 km klasykiem. Już niecałe dwa tygodnie później wystąpił na mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie zajął 47. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną, wraz z kolegami z reprezentacji był ósmy w sztafecie, a biegu łaczonego nie ukończył. W Pucharze Świata zadebiutował 13 grudnia 1997 roku w Val di Fiemme, gdzie zajął 54. miejsce w biegu na 10 km klasykiem. W sezonie 1997/1998 pojawił się jeszcze dwukrotnie, ale także nie zdobył punktów i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W lutym 1998 roku Bauer brał udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, zajmując 33. miejsce w biegu na 30 km klasykiem, 45. na 10 km klasykiem, 32. w biegu łączonym i 15. w sztafecie. thumb|left|Bauer podczas TdS 2009/2010 Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 9 stycznia 1999 roku w Novym Měscie, zajmując 25. miejsce w biegu na 15 km techniką klasyczną. W pozostałych siedmiu startach sezonu 1998/1999 punktował jeszcze dwukrotnie, najlepszy wynik osiągając 7 marca 1999 roku w Lahti, gdzie na tym samym dystansie był osiemnasty. W klasyfikacji generalnej zajął 42.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lukáš Bauer · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.