W 1709 roku São Paulo stało się stolicą kapitanii, a trzy lata później osada uzyskała prawa miejskie.
Aż do XX wieku miasto rozwijało się wolniej w porównaniu do Rio de Janeiro i było nieliczącym się ośrodkiem leżącym na obrzeżach głównych kierunków ekspansji gospodarczej i demograficznej Brazylii. W 1815 roku São Paulo stało się stolicą prowincji, a w 1889 roku stolicą stanu São Paulo. W związku z uprawą i produkcją kawy (po 1860 roku) stan São Paulo stał się jednym z największych stanów produkujących kawę w Brazylii, co przełożyło się na wzrost znaczenia gospodarczego i politycznego miasta. Wpływ na przyrost imigrantów miało zniesienie niewolnictwa w 1888 roku i wynikające z tego pojawienie się niedoborów siły roboczej. W XX wieku miał miejsce dynamiczny rozwój przemysłu. W tym samym wieku São Paulo stało się ośrodkiem emigracji ludności europejskiej, w tym emigracji polskiej. Według szacunków w 1928 roku liczba mieszkańców São Paulo przekroczyła milion osób.