Dawny pawilon królewski z Króliczej Góry uświetnił tymczasowo plenerowe fety organizowane w 1735 roku przez Augusta III w Ogrodzie Saskim podczas których nazwany został „Nowym Salonem”.
Ostatnie z podupadłych pod koniec XVIII wieku zabudowań (boczny pawilon łowczego) rezydencji polowej Augusta Mocnego uwiecznił na swojej akwareli„Vue de la Garenne”, ok. 1791, Gabinet Rycin Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, Inw.zb.d. 10161., Zygmunt Vogel.
Współcześnie jedynymi czytelnymi śladami dawnej rezydencji polowej Augusta II. jest ukształtowanie fragmentu wschodniego zbocza tzw. Króliczej Góry. Istniejący taras pałacowy z grotą ujęty jest z dwóch stron reliktami ramp ziemnych z 1732 roku. Dodatkowo zidentyfikować można także naturalne podejście na szczyt Króliczej Góry od strony południowej, jak również deformacje terenu w miejscach lokalizacji piwnicy i lodowni.